MATAMOUROS

 

A miña nenez estivo marcada por un cabalo de cartón-pedra ó que chamaba “Morito” é ó que lle debo moitos momentos felices da infancia. Non hai tanto tempo diso, pero daquela non había trebellos eléctricos, nin aparellos complicados para entreter o lecer dos nenos. Con “Morito” era feliz. Camiñaba a impulsos da miña ingua polo corredor da casa, e co pau dunha vasoira abaneando na man dereita eu era quen de conquistar o mundo. Seguir lendo

Advertisements

LEMBRANZAS DUN BOY SCOUT EN COMPOSTELA

 

Gardo un vello diario no que están anotados feitos levados a cabo por min ao longo do ano 1966: “Axudar a atravesar a rúa do Hórreo a unha ancián descoñecida que viña da praza cargada con bolsas”; “ofrecer a metade do bocadillo de pan e queixo a un amigo”; ”buscar sen éxito ao propietario dunha chaqueta caída na rúa..”. eran algunhas daquelas boas accións que todos tíñamos a obriga de facer e anotar nunha axenda para cumprir o ideal Scout. Non sei se todas as accións serían reais ou se había cousas inventadas para facerse o bo, como se inventaban os “pecados” cada vez que un tiña que acudir obrigatoriamente ante un implacable confesor e non había nada que contar.

Porta da Igrexa de Santiago en Ribadavia

Porta da Igrexa de Santiago en Ribadavia

 

Seguir lendo